Ovo je priča o starim severozapadnim teritorijama Kanade, za vreme prvih dana konjice. Bila je to 1876. godina. Konjica je postojala samo 3 godine. I u raštrkanim utvrđenjima od Edmontona do tvrđave Kalgari, i tvrđave Meklaud, od Betlforda do Mejpl Krika i tvrđave Volš, pokušavali su da uspostave zakon i očuvaju mir na više hiljada kvadratnih milja Indijanske teritorije. Zvali su je "velika nenaseljena zemlja". Zemlja prerija, jezera i planina. Prelepa i mirna, ali, u to vreme je bila bure baruta. Divljačka plemena prerije i planine, su bila spremna da započnu krvavi rat. Njihov zadatak je bio da to spreče, a bilo ih je u to vreme samo 300 u konjici... Južno od granice, Sijuksi i američka konjica, koje su indijanci zvali "dugi noževi", zbog njihovih sablji, su bili u krvavom okršaju, a ratoborna kanadska plemena, nisu bila spokojna. Mnogo milja južno od tvrđave Volš, Medved Koji Stoji (S. Randall), pripadnik plemena Kri, ilegalno je prešao granicu i ušao u Sjedinjene Države, da lovi bizone. Medved Koji Stoji, poglavica svih Krija je bio zadovoljan. Šatori su bili puni mesa, i narod je zaboravio na glad, koja ih je mučila tokom zime. Ali, radost Medveda Koji Stoji, nije dugo trajala...